Interview met Marjolein Vinkenoog naar aanleiding van  concerten met de Philharmonie op 15&16-11-2008.

 

1. Wat vind je van dit programma?

Heerlijk om te spelen, fantastisch (en Strawinski ook spannend) om te dirigeren. Het publiek krijgt een zeer afwisselend Russisch drie gangen menu.

Het betoverde meer van Ljadov is een mooi meditatief stuk om een concert mee te beginnen. Het is geen muziek van psychische woelingen maar van impressies. Met de kleuren van in elkaar overvloeiende pasteltinten roept Ljadov poëtische natuurstemmingen op. Als ik me het wateroppervlak van het betoverde meer voorstel zie ik slechts incidenteel de rimpeling van kleine golfjes maar vooral weerspiegelingen.

Het Concert voor piano en blazers van Strawinski vormt het grootst denkbare contrast met Het betoverde meer. Het is aardse, motorisch zeer vitale muziek met een lijfelijk voelbaar plezier in de ritmiek. Na het pastel van Ljadov is deze muziek zwart-wit als een ets: met een ijzeren naald in de koperen plaat gekerfd.

De vijfde Prokofjef  is een geweldige goede keuze voor de Philharmonie. De muzikale substantie is zeer gevarieerd en erg leuk om op repetities aan te werken. Iedereen, van fluit tot tuba, heeft mooie en afwisselende partijen. Het is een ‘grote’ symfonie - ‘groot’ bedoel ik in de traditie van de symfonieën van Mahler en Sjostakovitsj.  Die hebben door hun lengte, orkestbezetting en vooral de muzikale inhoud een ‘gravitas’, een soortelijk gewicht van diepe ernst. In de vijfde Prokofjef hebben vooral de lyrische  langzame delen het karakter van een heroïsche en tragische vertelling, ze stromen majestueus langzaam zoals de Wolga of de Dnjepr in een wijds landschap. Maar wat deze symfonie daarnaast zo leuk maakt is de optocht van bitse, sarcastische, groteske en soms enigszins kwaadaardige muzikale karakters die langs komen -  vooral in de snelle delen.

 

2. Hoe vind je het om (weer) met Ivo Janssen samen te werken?

Dat is zonder meer leuk. Ivo is een voortreffelijke pianist, hij kent het stuk door en door. Het is altijd fijn om met uitstekende musici zonder grote ego’s samen te werken. Wij deden eerder samen het derde pianoconcert van Rachmaninof. Dat is een maalstroom van turbulente, melancholieke en pathetische gebeurtenissen. Stravinski is totaal anders. Het is een tikkeltje intellectualistisch en onderkoeld neo-classicistisch, maar in de hoekdelen ook van een bruisend ritmisch vitalisme. Het is natuurlijk erg leuk dat Ivo naast zijn rol als solist ook heel bescheiden als amateur altviolist dit programma in het orkest meespeelt.

 

3. Wat vind je van De Philharmonie?

Het is een leuk orkest: ik ga fluitend naar de repetities. We speelden de laatste jaren veel interessante programma’s met bijzondere stukken en maken een uitstekende periode mee. Er zijn dit najaar veel nieuwe spelers bijgekomen die het orkest versterken. Ik ben optimistisch over de toekomst van het orkest.

 

4. Welke andere koren en orkesten dirigeer je?

Ik ben dirigent van drie universiteits-orkesten: het VU-Orkest en het VU-Kamerorkest van de Vrije Universiteit en het orkest van Krashna Musika van de TU-Delft. In de nabije toekomst zal ik een aantal concerten doen met het Helikon Orkest in Eindhoven. Verder heb ik onlangs voor het eerst een concert gegeven met het Haagse Toonkunstkoor.   


5. Volgend jaar vier jij je jubileum bij De Philharmonie; hoe kijk je daar tegenaan?

Ik hoef niet als ‘geachte jubilaris’ in de schijnwerpers, je krijgt als dirigent al genoeg applaus. Maar als mijn jubileum een aanleiding is om eens muzikaal extra uit te pakken en iets bijzonders te brengen is dat mooi meegenomen. Ik wil niet vooruitlopen op zaken die nog in staat van voorbereiding zijn maar ik wil wel verklappen dat ik hoop dat de compositie-opdracht die wij willen verstrekken aan een Turkse componist door de fondsen wordt gehonoreerd en dat de compositie geschreven gaat worden. Mogelijk thema: clash of civilisations. Een demonisch middendeel gebaseerd op bijbel- en koran-teksten die onverdraagzaam zijn tegen andersdenkenden maar vooral een verzoenend slotdeel gebaseerd op teksten die oproepen tot broederschap. Het zou geweldig zijn als we op de première veel Marokkaanse en Turkse Nederlanders (Turlanders) in de zaal hebben.